De roodzwarte kleinsten zetten ook vorige zondag hun zegereeks voort. Het versloeg Stasegem genadeloos met  1 – 12. Oscar en Aaron debuteerden en deden het voortreffelijk. Ze tekenden elk voor een doelpunt en speelden een prima wedstrijd. Het was Andreas die in de eerste minuut al de score opende. Jasper tekende met een knappe, goal voor de 2 – 0. Na een actie van Thibo kon Andreas de  0 – 3 op het bord zetten. Wie de 4 – 0 scoorde is mij even ontgaan. Maar de pas ingevallen Oscar scoorde op aangeven van Andreas de forfaitcijfers. Thibo was heel bedrijvig en deed het verdedigend heel goed. Spijtig dat zijn doelpoging in het zijnet belandde. Vic, die zowel verdedigend als aanvallend een goede wedstrijd speele, scoorde 2 keer op rij. Intussen stond het nul tegen 7 en was de wedstrijd gespeeld. Aaron zette de 8 op het bord en bediende even nadien de 0 – 9 aan Vic.. Het was allemaal Izegem wat de klok sloeg, maar een foutje van Andreas leverde voor Stasegem de eerredder op. Jasper, Andreas en Vic hadden nog een toetje in huis en legden de eindscore vast op 1 – 12. We zien dat we er elke week een stapje op vooruit gaan. En we zouden hem bijna vergeten: Lucas, onze keeper, had niet veel werk, maar wat hij moest doen, deed hij ook voortreffelijk. Proficiat!Speelden voor KFCI: Thibo, Aaron, Oscar, Vic, Andreas, Lucas, Jasper.

Dit weekend moesten onze jongens aantreden tegen leider OMS. De gasten kregen de eer om op het A veld van de ex 2de klasser aan te treden en daar moesten ze van genieten. Deze wedstrijd heeft ook een soort derbysfeer waar vele mensen en jongens elkaar kennen. Ik had de spelers voor de wedstrijd gevraagd om goed te voetballen en vooral met 100% inzet te spelen. De wedstrijd begon goed met OMS die iets beter de duels won maar wij probeerden het als voetballend op te lossen. Toch had OMS licht overwicht en kwam na een kwartier met een vrije trap die prachtig werd binnengetrapt door een OMS speler. Een minuut later werd het het 2-0 door een verkeerde balaanname van één van onze flankverdedigers ( wat kan gebeuren) en een OMS speler de bal onderschepte en naar doel kon gaan en beheerst afrondde. Knap dat de andere spelers de spelers die het foutje maakte aanmoedigde zodat hij verder zijn wedstrijd kon blijven spelen. Na die 2-0 achterstand probeerden we te blijven voetballen maar konden weinig kansen versieren en werd het 10 min voor rust zelfs 3-0 en was dit toch de wat te overdreven ruststand al was OMS op dit moment iets beter.  Tijdens de rust was het stil in de kleedkamer en liet de trainer de spelers wat tot rust om dan de jongens duidelijk te maken dat OMS niet zoveel beter was en dat we moesten verder blijven voetballen maar alleen wat meer de duels moesten winnen. Ik had hen ook gezegd dat ze niet aan de uitslag mochten denken , maar had wel duidelijk, gemaakt dat hij niemand mocht zien die zich niet meer inzette of die vervangen ging worden. Ik had hen ook gezegd dat voetbal een raar spelletje is en dat na een doelpunt het snel kan gaan. Je zag de jongens elkaar oppeppen en starten heel gedreven in die 2 de helft met combinatievoetbal en veel strijd en duelkracht. Na 2min in die 2de helft kwamen we op 3-1 met een doelpunt van Mathias en werd de bal onmiddellijk door Kjel  uit het doel gepakt om verder te gaan. Dan zag ik meteen dat het nog niet gedaan was en dat we alles gingen geven. De trainer deed een tactische ingreep en speelden we achteraan man op man en werd eer op het middenveld een speler bijgeplaatst om meer druk te kunnen zetten. We bleven goed spelen en waren nu beter en na 10 min konden we de aansluitingstreffer scoren met een doelpunt door Kjel en was het geloof nu helemaal terug. De partij verliep spannend en werd gespeeld in een echte derbysfeer.  10 min voor tijd konden we dan toch de 3-3 gelijkmaker op het bord zetten met een 2de doelpunt  van Kjel die daarmee zijn sterke wedstrijd bekroonde. Het wonder werd geschiet dachten wij en waren al tevreden dat we die 3-0 achterstand hadden teruggebracht naar een gelijkspel. 2 min voor affluiten kreeg OMS op één van zijn schaarse aanvallen in die 2de helft een strafschop (die terecht leek te zijn) na een haakfout van Edward. Op dit moment liet de trainer zich emotioneel (wat niet mag gebeuren) zich even vangen en liep het veld op om wel beleefd uitleg te vragen aan de ref waarom hij die strafschop floot. Gelukkig was de scheids mild en kreeg ik geen rode kaart. De strafschop werd feilloos omgezet en werd het nog 4-3. Wie dacht dat KFCI het ging opgeven kwam bedrogen uit. Wat de laatste aanval moest worden met een vrije trap net voor de middenlijn stuurde de trainer iedereen mee naar voor en ging de bal in het geharrewar er in via Mathias die daarmee ook zijn 2de treffer scoorde. De ontlading was groot en iedereen het veld op (ook de bankzitters)  en werd dit gelijkspel gevierd als een overwinning Opnieuw een  ervaring voor de spelers dat een wedstrijd nooit gespeeld is voor het eindsignaal die ze in hun voetballoopbaan verder kunnen meedragen. Na de wedstrijd liet de trainer zich voor de 2de maal eventjes gaan (maar dan wel iets positiever) en kon zijn tranen niet meer bedwingen wanneer hij wilde vertellen aan de jongens hoe fier hij op de groep is.
EEN DIKKE PROFICIAT MAAR WEL BESEFFEN DAT WE NOG HARD MOETEN WERKEN NAAR ONZE GEZAMENLIJKE DOELSTELLINGEN